Το 2024 η παραγωγή τσιπούρας και λαβρακιού μειώθηκε κατά 5,5% στους 114.500 τόνους ακολουθώντας την τάση που είχε η παράγωγη τους στην Ε.Ε. αλλά και διεθνώς. Η αξία των πωλήσεων ωστόσο αυξήθηκε κατά 3,5% στα 721 εκατομμύρια ευρώ βελτιώνοντας τα οικονομικά αποτελέσματα των επιχειρήσεων του κλάδου. Η πτώση της παραγωγής επηρέασε ανάλογα και τις εξαγωγές ψαριών ιχθυοκαλλιέργειας οι οποίες κυμάνθηκαν στους 94.132 τόνους. Οι μέσες τιμές εξαγωγών ήταν βελτιωμένες και για τα δύο είδη σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά (+17% η τσιπούρα, +2% το λαβράκι). Σε μία χρονιά όπου το ισοζύγιο εξαγωγών-εισαγωγών της χώρας ήταν ελλειμματικό, τα ψάρια ελληνικής ιχθυοκαλλιέργειας διατήρησαν την έντονη εξωστρέφεια τους συμβάλλοντας θετικά στο εμπορικό ισοζύγιο τροφίμων. Το 82% της παραγωγής διατέθηκε σε 38 αγορές εκτός Ελλάδας.
Ως προς τις προκλήσεις του κλάδου, η έκθεση αναφέρεται στην αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην ολοκλήρωση του χωροταξικού σχεδιασμού που αναιρεί τους αναπτυξιακούς στόχους που έχουν τεθεί από την ίδια την Κυβέρνηση. Επιπλέον η έκθεση καταγράφει την κλιματική αλλαγή ως μια από τις καθοριστικές προκλήσεις του κλάδου. Η άνοδος της θερμοκρασίας των υδάτων και τα συχνότερα ακραία καιρικά φαινόμενα θέτουν σε δοκιμασία την ανθεκτικότητα και τη βιωσιμότητα των επιχειρήσεων ιχθυοκαλλιέργειας. Υπό αυτές τις συνθήκες, ο εκσυγχρονισμός του νομικού πλαισίου παραγωγής και η ολοκλήρωση του χωροταξικού σχεδιασμού κρίνονται αναγκαία.
Όσον αφορά στο 2025, η πορεία των εξαγωγών καταγράφει άνοδο, ενισχύεται η διείσδυση των ελληνικών ψαριών ιχθυοκαλλιέργειας σε σημαντικές αγορές, οι τιμές διατηρούνται σε πολύ
καλά επίπεδα, η ζήτηση παραμένει υγιής, οι εξαγωγές στις ΗΠΑ δεν φαίνεται να κινδυνεύουν από επιθετικές εμπορικές πολιτικές, ενώ το κόστος παραγωγής έχει βελτιωθεί λόγω των αποπληθωριστικών τάσεων.
